Qatar Airways: onverstaanbare dienstverlening

Qatar Airways trommelt zich op de borst. Ze zijn trots op hun hoge score op het gebied van dienstverlening in de lucht. Deze puissant rijke luchtvaartmaatschappij probeert Europeanen naar dit Arabische emiraat in het Midden-Oosten te lokken. Ze probeert de hub van het Oosten te worden. Ook Dubai claimt deze status. Volgens mij gaat Dubai deze slag winnen want – als passagier – heb ik onlangs ondervonden dat de dienstverlening  van deze maatschappij (Qatar)zowel in de lucht als op de grond verre van ideaal is.

Onverstaanbare stewardessen

Veel Chinezen – goodlooking – dames zijn geronseld om voor Qatar Airlines te werken. Onbegrijpelijk. Want veel van deze Chinese dames spreken een onverstaanbare vorm van Engels. Al gauw ontdek je een patroon in hun antwoorden… Als je een gesprek met ze wil aangaan dan blijven ze in gebreke. Ze kunnen keurig de bekende deuntjes uitspreken als: ‘What would you like to have? Chicken or beef?’ Net genoeg om de meest algemene vragen vanachter het ‘karretje’ in het gangpad te overleven. En dat de parate kennis van Engels van de Chinezen niet voldoende is, bleek uit het feit dat ik op mijn vlucht van Brussel naar Qatar zag dat een passagier onwel werd. De stewardessen wisten zich geen raad; begonnen prompt met elkaar Chinees te praten. Kwamen met glaasjes water aanzetten, terwijl er gewoon keihard een dokter of verpleegkundige nodig was. Het gaf een lichtelijke paniekstemming aan boord. Uiteindelijk sprak de purser wel Engels en werd de dokter aan boord gevonden. Ik bedoel maar… Naar mijn idee bespaart Qatar op het vliegend personeel door goedkope Chinezen in te zetten.

De Chinezen en andere oosterlingen zijn de moderne slaven. Ze protesteren niet, zijn gedienstig en draaien hun programma’s af van dienstverlening als robotjes. Alleen heeft het niets met menselijke aandacht en dienstverlening te maken.

Kunt u mij doorverbinden met de DMU? Ah… ze zijn nu lunchen!

Kotler; definieert de Decision Making Unit (DMU); als alle individuen en groepen die businessshoesdeelnemen aan het besluitvormingsproces rond de onderhandeling(en).

Dit sluit aan bij het adagium; “organisations don’t buy, people do” Wie zijn die mensen die het besluitvormingsproces sturen? En is het wel een groep? En hoe liggen de machtsverhoudingen binnen zo’n groep? En veranderen deze in de loop van het acquisitie- en onderhandelingsproces?

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Meest recente berichten

Recente reacties

Archief

Categorieën

Meta