Zeldzame klant

Pardon meneer, hoezo ben ik hier klant? Omdat ik hier toevallig door de winkel loop? Dat noem ik nog eens voorbarig. Omdat ik hier toevallig voor u toonbank sta? Absurd. Hoezo, u vindt mij lastig? Ik ben op voorhand noch klant noch lastig. Integendeel. Ik ben een door u zeer gewenste, vriendelijke mógelijke klant. Zodra ik met mijn papieren euro’s om uw oren sla, gaat u spontaan kwispelen.

Hoezo, u vindt mijn benadering agressief? U bedoelt wellicht assertief. Ik zeg waar het op staat. Overal en altijd. Daar heb ik toch recht op, als mogelijke klant? Hoezo … ssssttttt … iedereen hoort mij? Dat is toch de bedoeling. Ik ben hier toch bij de gehoorafdeling? Ik word hier toch zeker wel gehoord? Mooi, dan staan onze klokken in ieder geval gelijk.

Wat mijn vraag nu is? Wat denkt u? U houdt mij nu toch niet voor het lapje? Dan bent u mij kwijt hoor. Wat zegt u? U neemt mij zeer serieus. Ja, dat mag ik hopen. Ik behoor namelijk tot het uitstervende ras zeldzame klanten. Daar zou u als winkelier zeer zuinig op moeten zijn.

Maar vertelt u mij eens, wat heeft u zoal in de aanbieding? Wat zegt u, er zijn geen aanbiedingen? Vanwege de recessie? Dat kunt u niet maken. U wentelt uw economische crisis toch zeker niet op mij af, als zeldzame klant. Ik kan u verzekeren, met dit soort kermispraktijken kunt u mijn mogelijke aankoop, mijn Koninklijke Return of Investment én mijn coulance, acuut vergeten. Nee, precies, dat wilt u niet.

Dus, wat gaat u daar aan doen, Mister Sell? Ah, u gaat overleggen met uw baas Tell? Gaat u gang. Ben benieuwd hoeveel pijlen Tell op zijn boog heeft. Ik laat me hier toch zeker niet voor mijn kop schieten. Doet u mij intussen maar alvast een kopje koffie.

Pardon, u hebt geen koffie? Vanwege een koffieboycot? U knijpt uw zeldzame klanten af met een koffieboycot? Hoezo, u hebt geen keus? De boycot is goedgekeurd door de WPC? U bedoelt te zeggen, de winkeliersvereniging van de PC staat hier volledig achter? Wat goedkoop. Nooit geweten dat in de PC door crisis een dergelijke armoede wordt geleden.

Enfin, haal nu maar onmiddellijk baas Tell erbij. Met hem heb ik een appeltje te schillen. Een schot in zijn edele roos kan hij krijgen. Geen koffie in de PC? Wat een gierigheid. Op deze manier verliest u klandizie, als u dat maar weet. Dit ernstige euvel zal ik melden bij de Vakbond Zeldzame Klanten. De VZK will not be amused. Schending van koffierecht is een kwalijke zaak.

Wat zegt u? De heer Tell heeft geen tijd voor mij. Dan is deze foute Willem de sigaar. Het koffierecht is voor zeldzame klanten een fel bedongen recht. De VZK zal hier ongetwijfeld werk van maken en contact opnemen met de KKS, de Koninklijke Koffiebranders Stichting. Ik vrees dat de gehele PC dan op de blaren zal zitten én aan de slappe thee. Mij ziet u hier voorlopig niet meer terug. Geen koffie in de PC. Waanzin. Tot nader orde bivakkeer ik bij Brandmeester’s of AH. Adieu.

Mien Koffienood

koffie

Wat Amsterdam kan leren van Verona (Italia)

Ik durf het bijna niet te zeggen maar uhhh, ik had voor mijn vakantietrip nog nimmer het Gardameer gezien laat staan Verona. Een dikke week geleden was het zover. Ik keek samen met mijn vriendin de WK voetbal finale in een oude reünie net buiten de binnenstad van Verona. Net als in Holland was het een drama om ons clubje te zien verliezen van een stelletje Spanjaarden. Enfin, zand er over. Laat ik me richten op de stad Verona. Als Amsterdammer in hart en nieren viel het me op hoe schoon de stad was, geen troep op straat. Gebouwen mooi gerestaureerd en nergens graffiti te bekennen. En dan de horeca. Mensen die ons bedienden op het terras en in het restaurant waren snel, hulpvaardig en goed. Vergelijk dat eens met de bediening in Amsterdam! Het winkelbestand in Verona is om van te smullen. Prachtige, stijlvolle, schoenen- en tassenwinkels. Hoogwaardige kledingzaken en prijzen waar je niet stijl van achterovervalt. Denk nog even aan Amsterdam. Wij hebben een pronkstraat de PC maar eigenlijk stelt dat weinig voor. Een deceptie als je in de snobstraat van Nederland loopt. Teveel auto’s, te smalle trottoirs, weinig bomen. Geen allure dus. In Verona is de binnenstad autovrij! Brede wandelzones en nogmaals nergens troep. En eten na twaalf uur (00.00 uur) geen probleem. Overal word je in Verona met open ober-armen ontvangen. Zo zaten wij na de verloren footballmatch heerlijk te eten op een terras. Flesje wijn erbij en de rekening was fleurig. Enfin, ik kan zo doorgaan. Het verbaast me dan ook niets dat ik vandaag – zaterdag 24 juli 2010 – op de voorpagina van mijn geliefde Parool lees: “ Stad – lees Amsterdam – is niet sexy en gewild meer”  Hotelondernemers geven in dit artikel aan dat internationale hotels niet meer willen investeren in onze hoofdstad. Ze geven stuk voor stuk aan dat wij onze stad laten verloederen. Tja, er is veel werk te verzetten voor onze nieuwe burgervader Eberhard van der Laan maar of het hem ooit lukt het niveau van Verona te halen betwijfel ik ernstig.

PS: Bij veel horecaondernemingen in het centrum van Verona krijg je rond 17 uur gratis tapas terwijl je een glaasje drinkt. En nogmaals de bediening is uiterst aangenaam ook al is het een toeristenstad. Chapeau… Verona. Logisch dat het verhaal van Romeo en Julia zich afspeelt in Verona en niet in Amsterdam J

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Autoverhuurbedrijf Eautohuur: Oppassen!

Eautohuur onderdeel van traveljigsaw groep,is oa op de Nederlandse en Belgische markt actief als autoverhuurder. Ze lijken aantrekkelijk met hun prijzen en belofte van excellente service, echter goedkoop blijkt al snel duurkoop.

Met klachten over het bedrijf kan men nergens terecht, Eautohuur.nl zit hoog en droog in Manchester(UK), ze zijn niet aangesloten bij een onafhankelijke geschillencommissie en weigeren stelselmatig vragen hierover te beantwoorden.

Een beetje zoeken op internet leert dat er legio klachten zijn over het bedrijf.

U begrijpt ik ben helaas ook een zeer ontevreden klant van eautohuur. Ik heb alles gedaan om gehoor te krijgen bij eautohuur met enkel afschepende antwoorden als resultaat.

Bij het afhalen van mijn auto werd ik geconfronteerd met een incomplete verzekering (welke bij boeking wel in orde zou zijn en dus voor betaald was). Aangeven dat er wel voor betaald was etc mocht niet baten. Ik diende bij te betalen. Ik wilde hierover ter plekke een klacht indienen bij het verhuurbedrijf, deze stelde echter niets te kunnen doen, het was het probleem van eautohuur. Het bedrijf waar ik mijn auto afhaalde stelde dat dit probleem zich regelmatig voor deed met eautohuur, als voorbeeld gaf hij aan dat veel klanten er een navigatie set bij boeken, echter blijkt dit helemaal niet in het pakket te zitten. Hier dient dan ook weer extra voor betaald te worden. Klanten worden dan geconfronteerd met onverwachte en onterechte kosten.

Vacatures

Business Manager (Blaricum)

Zit het laten groeien en het opbouwen van een (nieuwe) business in je bloed en ben jij commercieel ingesteld? Als Business Manager ben jij verantwoordelijk voor new business, het uitbouwen van rela... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Leiderschap op sneakers

Het event voor startende leiders over de zin en onzin van leiderschapstheorieën. Word de leider van de toekomst. Lees verder

De mondhygiëniste werd mede mogelijk gemaakt door…

Mijn tandarts is gestopt. Na 20 jaar trouwe dienst moest ik op zoek naar een nieuwe. Jammer, de halfjaarlijkse gang naar de tandarts was inmiddels vertrouwd en zelfs pijnloos (meestal). Gelukkig zijn er tandartsen genoeg in Amsterdam.

Na een plezierige kennismaking werd ik doorverwezen naar de mondhygiëniste. Alles eerst eens lekker schoon maken en dan aan de slag met, wat mijn tandarts eufemistisch noemt, een ‘investeringsplan’ voor mijn gebit. Ik nog bladeren, maar ik kon echt geen kosten-/batenanalyse vinden in dat investeringsplan…

De nieuwe mondhygiëniste was keurig op tijd. Afspraak is afspraak. In de tandartsstoel zakte ik ontspannen onderuit. Muziekje op de achtergrond. Kom maar op met die enge haken en beitels. Pak die tandplak maar eens lekker stevig aan. Straks ben ik weer helemaal fris en fruitig.

Klantenbederf

“Hoe goed bent u eigenlijk voor uw klanten? Ik zie er hier namelijk maar weinig rondlopen.”
Max Fruit moest het antwoord even schuldig blijven. Dit vroeg om een tactisch antwoord. Waarom stelde zijn schoonvader in spé überhaupt deze vraag? Max besloot het grote klantenspel mee te spelen.

“Beste meneer Jong, als bedrijfsleider van dit casino ben ik degene die de vragen stelt. Ook al bent u voor mij een belangrijke klant, uw vraag vind ik ongepast. Zeker gezien de setting waarin wij ons bevinden. Een casino dat afstevent op een faillissement is gebaat bij een meer positieve benadering van zijn clientèle.

“Nou, meneer Fruit, dat ben ik niet met u eens. Ik zie op diverse schermen met regelmaat familieleden van u voorbij komen. En onder ons gezegd, zodra ze op één lijn staan valt er veel te winnen, nietwaar? De vraag is alleen, waar zijn die klanten die zo goed gezind raken van uw familieleden en hoe goed bent u voor ze?

“Meneer Jong, u bent waarachtig geïnteresseerd in de filosofie van het klantenspel. Dat zie ik onmiddellijk. U hebt gelijk, wij zijn gebaat bij fruitige klandizie. Zoals u wellicht weet heb ik persoonlijk een gruwelijke hekel aan gelijkgestemde familieleden. Dat kost namelijk geld. Ik hecht belang aan diversiteit. Liefst zie ik alleen vreemde eenden in de bijt. Helaas happen die maar mondjesmaat toe.”

“Maar meneer Fruit u hebt ze wel nodig hoor. Hoe wilt u anders de tering naar de nering zetten? U weet, ik heb een dochter die helemaal verzot is op spelletjes. Hoe wilt u haar dan plezieren? Met uw staat van dienst hebt u vast geen last van beroepsdeformatie en zult u ook andere dingen doen dan alleen maar gokjes wagen? Ik zie u denken. U denkt, dus u gokt!”

“Beste meneer Jong, ik doe er werkelijk alles aan om het onze klanten naar de zin te maken. Cocktailtje hier, chipje daar. Onze dienstverlening is customer made. Zelfs voor oosterse klanten. Hebt u al kennisgemaakt met onze kamelenrace, die is erg hot op het moment.”

“Nou liever niet, meneer Fruit. Ik ben allergisch voor kamelen en ijsberen. Ze lopen mij veel te veel heen en weer. Nee, ik hecht meer waarde aan standvastigheid. Vooral waar het mijn dochter betreft. Zoals u wellicht zult begrijpen ben ik niet van plan om haar in een wespennest te plaatsen zonder wespen of in het hol van de leeuw zonder leeuw. Dus vertelt u mij maar eens, wat hebt u uw klanten te bieden? Om te beginnen, uw belangrijkste klant. Mijn dochter.”

“Rozengeur en maneschijn, meneer Jong. Ik beloof het fruit te koesteren. Ik speel open kaart met u. U hebt immers mijn troef in handen. I will keep all my customers satisfied, even if they are strange fruit. En als u mij nu wilt excuseren. Ik heb een afspraak met een belangrijke klant waarvan ik de lol niet wil bederven. Zij heeft een houdbaarheidsdatum die vraagt om een zekere mate van stiptheid. Ik zie u volgende week aan het altaar. Dan zal ik oogsten wat u gezaaid heeft. Tot ziens.”

Klasse voorbeelden van gastvrijheid: Novotel en restaurant Il Giardino Maastricht

Ik ben bovenmatig geïnteresseerd in het onderwerp gastvrijheid. Naar mijn idee onderscheidt gastvrijheid zicht t.o.v. service in het feit dat het eerstgenoemde niets te maken heeft met geld maar met hart en ziel. En echte gastvrijheid in hotels in Nederland is soms ver te zoeken.  Vandaar dat ik het mooie van gastvrijheid graag met je wil delen.

Maastricht van haar goede kant
Dit hotel maakt deel uit van een internationale hotelketen Accor Hotels. Op zich is het Novotel niet echt een klassehotel maar de  service en gastvrijheid is bijzonder. Al bij het inchecken van een  hotel merk je of de receptionisten echt zijn of niet. In Maastricht  was er meteen een klik. De receptioniste nam alle tijd voor ons, ondanks dat het aan de balie druk was. Ze vertelde ons dat het hotel  een shuttleservice heeft voor gasten. Gratis. Ook het vervoer naar  het hotel was via een taxiservice goed geregeld. Het bedienendpersoneel was naturel gastvrij. Niets is hinderlijker dan  onderdanige gastvrijheid maar hier was het plezierig. Alles kon, niets  was te veel. Kijk, daar word je als gast blij van. Als laatste nog even een opsteker voor de medewerker van het Novotel die onze  shuttlebus reed. Hij was lid van het MT van het Novotel in Maastricht, en voormalig chef van de keukenbrigade. Tijdens de shuttlerit vroeg  hij waar wij wilden gaan eten. Wij gaven aan dat wij een adres op het  oog hadden. Voorzichtig gaf hij een andere aanbeveling, waaronder Il  Giardino Della Mamma op het OLV plein. Fantastische Italiaan.  Rommelig, druk maar elke gast krijgt gepaste aandacht. Zo kwam de  eigenaar van het restaurant even voor het eten aangeschoven en bood ons, van het huis een drankje aan omdat wij bij de deur op een  tafel moesten wachten. Tussendoor kwam hij op een charmante wijze af en toe informeren of het naar wens was. Zelfs het likeurtje bij koffie was van  het huis. Het eten was bellissimo. Kortom wil je gastvrijheid een  keer proeven, ga dan naar Novotel en de leuke Italiaan aan het OLV plein.

Meest recente berichten

Recente reacties

Archief

Categorieën

Meta